|
Žetta eru teikningar af tindįtum?
Jś. Fyrirmyndirnar eru af tindįtum sem voru ķ umferš hjį kynslóš sem erfędd
į įrunum 1945 til 1975. Flestir sem sjį žessar myndir žekkja žessi form aftur. Bęši smįatrišin og sérstaklega stellingarnar sem segja kannski meira en nokkur orš. Sumir komu bognir śr verksmišjunni og ašrir uršu fljótt nagašir į endunum.
En myndirnar sjįlfar?
Žęr sżna hólf inni ķ minningunni sem er oršiš ašeins bjagaš og žessir hreinu litir
lżsa kannski fyrst og fremst litnum į plastefninu sem tindįtarnir eru geršir śr. Žetta er eins konar öfug upplitun; mįlningin er afmįš og ķ ljós koma hinir hreinu frumlitir plastsins. Žetta eru
form eša mynd sem hefur einungis įhrif į žessar tilteknu kynslóšir. Žau eru hlašin vķsunum og merkingum sem hafa hlašist utan į Žessi form meš įrunum.
Kannski ekki ósvipaš og įkvešnar stellingar lķkamans ķ klassķskum styttum og hinu
sögulega mįlverki hafši įhrif į hugsunarhįtt og hegšun fólks įšur en fķgśran yfirgaf myndflötinn og fęrši sig yfir į ljósmyndina og sķšan kvikmyndina?
Jį algjörlega. Tindįtarnir eru dęmi um heim er til stašar lengst inni ķ hugarheimi
hvers og eins hjį žessari kynslóš. Žaš sem er mjög įhugavert viš žį er aš mašur žarf ekki aš sjį žį sérstaklega til žess aš žeir verši raunverulegir. Žeir hafa žegar öšlast sjįlfstętt lķf ķ sameiginlegri
menningarvitund.
Įn žess aš gleyma sér ķ ešlishyggju žį er nokkuš ljóst aš žaš voru fyrst og fremst
drengir sem léku sér meš svona tindįta. Er žetta ekki frekar karllęgur heimur sem žś ert aš sżna okkur hérna?
Jś žaš er alveg į hreinu. Eins og viš munum žį var tveimur lišum stillt upp og
lķtilli kślu komiš fyrir į milli žeirra. Henni var sķšan rśllaš į vķxl til aš fella andstęšinginn.
Žrįtt fyrir aš žetta sé karllęgt į yfirboršinu er žetta kynlaust ķ ešli sķnu.
Žaš er alveg spurning. Indjįninn er nįttśrulega fulltrśi fyrir hiš villta og
óžekkta, nįttśruna og ešliš, mešan kśrekinn ręšst inn į žeirra svęši og reynir aš eigna sér og koma skipulagi į óreišuna sem hiš óžekkta er ķ huga hans. Stelpur og konur hafa ekki įhuga į žessum heimi og
hafa kannski aldrei skiliš hann. Ķ rauninni fyrirlķta žęr hann og žau gildi sem hann stendur fyrir.
Stundum er sagt aš žetta sé allt saman skilyrt frį fęšingu og stelpur sjįi frekar
um heimiliš meš žvķ aš ęfa sig aš klęša dśkkur og elda fyrir fjölskylduna mat. Ef ég vęri aš höfša til kvenna vęri ég sennilega meš dśkkur, föt og blóm en žaš er önnur saga. Žaš er kvennasaga.
Hvaš meš hin kynlausu leikföng leggur og skel sem ķslensk börn gleymdu sér meš
įšur en žau fluttu til borgarinnar. Žau eru öll oršin aš minjagripum fyrir mörgum įratugum. Alveg eins og žessir tindįtar.
Jį žeir eru śreltir en virka ennžį į žessa kynslóš sem instant regression ķ
žroska. žannig eru įhrif myndlistarinnar. Hśn hefur įhrif į žaš sem undir bżr.
Žaš rķkir mjög sterk nostalgķa yfir žessum verkum. Jafnvel sorg.
Žaš getur veriš tengt daušanum. Žessir leikir snśast um aš drepa og vera drepinn.
Sem er nįtengt kynhvötinni, valdi og stjórn.
Ég sé žetta lķka sem žaš sem gerist į jašrinum į daušarżminu.
Hvaša rżmi er žaš?
Žaš er žar sem ekkert er.
Einhvers konar nśllpunktur eša hvaš?
Ekki einu sinni žaš. Žetta er eiginlega lķkan af grunnhugmyndum af mörgum myndum.
Sérstaklega Hollywoodmyndum. Annars vegar žroska til tólf įra aldurs og hins vegar žegar fariš er inn į svęšiš sem snżst um įtök og dauša. En aldrei er okkur sagt aš žetta daušarżmi er žar sem ekkert er.
Žaš er lķka hęgt aš hugsa sér aš žessar myndir eša inprint séu lyklar inn ķ heim sem endurtekur sig ķ sķfellu. Alveg eins og kślubardaginn. Žannig er reglan ķ Hollywood myndum og žeirri menningu sem er
mótuš af henni.
Drengurinn veršur mešvitašur um kślurnar viš kynžroskann. Žegar eistun sķga nišur.
žį byrjar alveg nżtt tķmabil. Hann missir sakleysiš. Žegar hann leggur frį sér tindįtana breytist hann į vissan hįtt ķ tindįta sjįlfur og sektarkenndin hrjśfrar um sig ķ lķkamanum.
Rétt eins og hjį stślkunni. Hśn getur aušveldlega breyst ķ dśkku žegar hśn getur
sjįlf byrjaš aš fjölga sér viš kynžroskann.
Vissulega. En mašurinn er sem betur fer ekki vélręnn. Žegar kślan er į leišinni į
milli žį vakna upp spurningar um fegurš, įst, dauša, guš, lķf og svo framvegis. Žess vegna er endurtekningin möguleg.
Jį žó aš gošsagan sé ķ ešli sķnu tķmalaus žį erum viš öll fangar hennar. Hśn
endurtekur sig endalaust og mašur kemst ekki śt śr henni.
Feršalag kślunnar og žęr spurningar sem vakna upp į leišinni eru tķmi daušastundarinnar.
|
